வீட்டிலிருந்தாலும், வீதியில் நடந்தாலும், ரயில், பேருந்து அல்லது விமானத்தில் பயணம் செய்தாலும் மனிதன் எங்கும் பயத்தால் சூழப்பட்டவனாகவே இருக்கிறான். மனித மனங்களில் தூய்மையும் புனிதமும் நிறைந்த எண்ணங்கள் இல்லாததே, இந்த எங்கும் பரவி நிற்கும் பயத்தின் மூலக் காரணமாகும். உலகமெங்கும் ஒவ்வொரு மடக்கிலும் பயம் நிறைந்த ஒரு சிக்கலான வ்யூகமாகவே தோன்றுகிறது.
அர்ஜுனனின் மகனும் குருக்ஷேத்திரப் போரின் வீரனுமான அபிமன்யுவின் துயரக் கதையை நினைவுகூருங்கள். ‘பத்மவ்யூகம்’ எனப்படும் அந்தச் சிக்கலான போரமைப்பிற்குள் நுழைய அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது; ஆனால் அதிலிருந்து வெளியேறும் வழியை அவன் அறியவில்லை. அதுபோலவே, மனிதன் உலகியலான இன்பங்களின் வலைக்குள் நுழைவதை அறிவான்; ஆனால் அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வழியை அறியான்.
புத்தி எனப்படும் அறிவின் பரிசோதனைக்கும் வழிகாட்டுதலுக்கும் உங்கள் எண்ணங்களை ஒப்படைக்கும் போதுதான், அந்தச் சிக்கலிலிருந்து வெளியேறும் வழி வெளிப்படும். கதோபநிஷத்தில் உடல் ஒரு ரதமாகவும், புலன்கள் குதிரைகளாகவும், மனம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் கயிறாகவும், புத்தி சாரதியாகவும் ஒப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், மனம் புலன்களுக்கும் புத்திக்கும் இடையே நிற்கும் ஒரு நடுநிலைக் கருவி என்பதைக் கூறுகிறது.
மனம் புத்தியின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றினால், மனித வாழ்க்கை பாதுகாப்பாகவும் செம்மையாகவும் அமையும். ஆனால் புலன்களின் ஆசை, இச்சை ஆகியவற்றைப் பின்பற்றினால், மனம் அவற்றின் அடிமையாகி, முடிவற்ற துக்கமும் துன்பமும் நிறைந்த வாழ்க்கையில் வீழ்ந்து விடும்.
No comments:
Post a Comment