இறைவனை உணர்வதற்கான சாதனையில் இரண்டு நிலைகள் தெளிவாகக் காணப்படுகின்றன: கர்மா (செயல்) மற்றும் உபாசனை (தியானம் அல்லது வழிபாடு). ஆனால் அதன் முழு முதிர்ச்சியான நிலையான ஞானம் (அறிவு) வெளிப்படையாகக் காணப்படுவதில்லை.
யமுனை நதி கர்மாவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; கங்கை நதி பக்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இவை இரண்டும் ஒன்றிணையும் இடத்தில் காணப்படாமல் ஓடும் சரஸ்வதி ஞானத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
ஆனால் இன்றைய காலத்தில் மனிதர்கள் கர்மத்தில் உற்சாகத்தையும், பக்தியில் மகிழ்ச்சியையும், ஞானத்தை அடையத் தேவையான ஆர்வத்தையும் இழந்து விட்டனர். உண்மையான கல்வி என்பது மனிதனுக்கு அவன் உண்மையான ஆத்மாவை உணர்த்தும் கல்வியாகும்.
இந்த உண்மைகள் மறக்கப்படும்போது, மனிதனுக்கு அவன் கடமையையும் தர்மத்தையும் மீண்டும் போதிப்பதற்காக அவதாரம் நிகழ்கிறது.
இன்று மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட வேண்டிய தர்மம் என்ன? அது சனாதன தர்மம் — என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் நித்திய தர்மம் தான்.
இன்றும் பூமியில் ஞானிகள் இல்லையென்று சொல்ல முடியாது. சிறந்த கவிஞர்கள், உயர்ந்த சிந்தனையாளர்கள், பெரும் அறிஞர்கள் இன்றும் நம்முடன் இருக்கிறார்கள். ஆனால் ஆடம்பரமும் புகழும் தேடும் பித்துப்பிடித்த ஓட்டத்தில், மற்றவர்களை வெல்லும் போட்டியில் மூழ்கி, அவர்கள் கூறும் உபதேசங்களை கேட்கவும், அவர்கள் பரிந்துரைக்கும் சாதனையின் இனிமையை அனுபவிக்கவும் மனிதர்களுக்கு நேரமில்லை.
No comments:
Post a Comment