பேராசிரியர் இளையதம்பி அம்பிகைராஜாவுக்கு ஆஸ்திரேலியா ஆணையத்தின் AO விருது

 NSW Strathfield South ஸ்ட்ராத்ஃபீல்ட் சவுத் பகுதியைச் சேர்ந்த

பேராசிரியர் இளையதம்பி அம்பிகைராஜா, உயர் கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி, மின்சார பொறியியல், தொழில்நுட்ப புதுமை மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள இலங்கை சமூகத்திற்கான சிறப்பான சேவைகளை அங்கீகரித்து, ஆஸ்திரேலியா ஆணையத்தின் (Order of Australia) பொதுப் பிரிவில் “ஆபிசர்” (AO) விருதுக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

இவர், சமீபத்தில் ஸ்ட்ராத்ஃபீல்டில் நடைபெற்ற தமிழ் மூத்தோர்

சங்கம் (Tamil Senior Citizens' Association (NSW) INC) நிகழ்வில் சிறப்பாக கௌரவிக்கப்பட்டார். எதிர்காலத்திலும் கல்வி, புதுமை மற்றும் சமூக சேவைகளுக்கு தொடர்ந்து பங்களிக்க உறுதியுடன் இருப்பதாக அவர் தெரிவித்தார்.

ஆஸ்திரேலியா தின மரியாதை விருதுகளில் இந்த உயரிய அங்கீகாரம் கிடைத்ததற்கு அவர் பெரும் பணிவும் மகிழ்ச்சியும் தெரிவித்தார். UNSW பல்கலைக்கழகத்தில் 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தலைமைப் பொறுப்புகளில் பணியாற்றிய அவர், எதிர்காலத்திலும் கல்வி, புதுமை மற்றும் சமூக சேவைகளுக்கு தொடர்ந்து பங்களிக்க உறுதியுடன் இருப்பதாக தெரிவித்தார்.

அந்த நிகழ்வில், பேராசிரியர் அம்பிகைராஜா, டாக்டர் ராஜயோகனுடன் இணைந்து சில தமிழ் பாடல்களைப் பாடி, மூத்தோர்களை மகிழ்வித்ததும் குறிப்பிடத்தக்கதாக அமைந்தது.

குளிர்ந்திடும் மனத்துடன் வாழ்ந்திட வேண்டும் !

 

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா

மேனாள் தமிழ் மொழிக் கல்வி இயக்குநர் 

மெல்பேண்   ….. அவுஸ்திரேலியா 

பெற்றார் உற்றார் பேணிடு மனைவரும்

எப்பவும் துணையா யிருந்திட வேண்டும்

தம்பிதங் கூறா வகையிலே நாங்களும்

எப்பவும் வாழ்வில் இருந்திட வேணும்

உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று கூறா

தெள்ளிய மனத்துடன் திகழ்ந்திட வேண்டும்

கள்ளமே இல்லா கசடடுகள் இல்லா

நல்லதை எண்ணியே நடந்திட வேணும்

பாசத்தை வேஷமாய் ஆக்கிட வேண்டாம்

பக்குவம் என்பதைக் குலைத்திட வேண்டாம்

கோபத்தைக் குணமாய்க் கொண்டிட வேண்டாம்

குளிர்ந்திடும் மனத்துடன் வாழ்ந்திட வேண்டும் 

எல்லாந் தெரியு மென்னுங் குணத்தை

இல்லா தொழித்தால் எல்லாம் இன்பமே 

தெரியுந் தெரியும் என்றே திரிந்தால்

சிறந்த உறவுகள் சிதைந்தே போகும்

கவிதை..."சன்னலுக்கு வெளியே"... மெல்போர்ன் அறவேந்தன்

 

பதித்தவர் தடத்தில் நன்றியொடு பயணிக்கிறேன்! பயணம்- 3

…..சங்கர சுப்பிரமணியன்

என் அருமைத் தமிழே - உயிரே
செந்தமிழ்ச் செம்மொழியே!
என் அருமைத் தமிழே - உயிரே
செந்தமிழ்ச் செம்மொழியே!

உன்னைத் துதிக்கையிலே நெஞ்சில்
உன்மத்தம் உணர வைத்தாய்
என் அருமைத் தமிழே - உயிரே
செந்தமிழ்ச் செம்மொழியே!

பெருமைமிகு தமிழே - உயிரே
பேராண்மை பெற்றவளே
நிறையுறு வாழ்வியலே - என்றும்
நிலைபெறு பேரமுதே!

என் அருமைத் தமிழே - உயிரே
செந்தமிழ்ச் செம்மொழியே!

சங்கத் தமிழழகே - உயிரே
சாதனை படைத்தவளே
உந்தன் செழுமை கண்டு உன்னில்
என் உயிரும் இணைகிறதே

என் அருமைத் தமிழே - உயிரே
செந்தமிழ்ச் செம்மொழியே!

ஒரு சொல்லாடல்! நான் உள்ளதை சொன்னால் கோபமா?

 - சங்கர சுப்பிரமணியன்.

தமிழில் உள்ள சொல்லாடல் கண்டு நான் வியப்பதுண்டு. பசுமரத்தாணி போல் பதிவது என்ற பழமொழியின் சொல்லாடலின் நீட்சியாக என் சிறுவயதில் செவியில் விழுந்ததை இங்கு செப்புகிறேன். இலங்கை வானொலியும் திக்கெட்டும் புகழ்மணக்கும் திருநெல்வேலிச் சீமையில் நான் பிறந்ததும்தான் இதற்கு காரணம். மறுபிறப்பில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை.

ஒருவேளை அப்படி இருந்தால் மறுபடியும் பிறந்து இளமையில் வறுமை என்று ஓவையார் மூதுரையில் கூறியபடி எனக்கு மீண்டும் வறுமை வந்தாலும் வறுமையிலும் செழுமையாக இலங்கை வானொலியில் ஒலித்த பாடல்கள் என் செவிகளில் செல்லுமிடங்கள் எல்லாம் விழுந்தபடி இருக்கவேண்டும்.

சிறுவயதில் நான் இரவு நேரங்களில் வானில் நிலவை அடிக்கடி பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன். அடிக்கடி பார்க்கக் காரணம் நான் செல்லும் இடங்களுக்கு எல்லாம் அதுவும் என் கூடவரும். அதுபோல் இலங்கை வானொலியில் ஒலிக்கும் பாடல்கள் குளிக்க குளத்திற்கு போனாலும் கூடவரும். கோவிலுக்குப் போனாலும் கூடவரும். பள்ளிக்கு சென்றாலும் கூடவரும். அப்படிக் கேட்ட பாடல்களில் ஒன்றுதான் ஓவியக்கலை தெரிந்தால் போதுமா - நான் உள்ளதை சொன்னால் என்ன கோபமா? என்ற பாடல்.

இப்போது திருநெல்வேலி சென்றால் இலங்கை வானொலியில் அந்த வசந்தகாலம் போல் பாடல்கள் என் காதில் விழுவதில்லை. ஏனென்றால் இலங்கை வானொலியில் முன்போல் தமிழ் ஒலிபரப்பு இல்லை. அந்த இனிமையான நாட்களும் இப்போதில்லை.

அப்போதுதான் நான் எப்போதோ வாசித்தது நினைவில் மோதியது. வாசிப்பு அனுபவம் இதுபோல் செயல்பட வேண்டும். அது கடமைக்கு காய் நகர்த்துவது போல் இருக்கக்கூடாது.

அப்படி என்ன நினைவில் மோதியது? வாசித்ததில் எனக்கு சுரீர் என்று பொறியில் தட்டியது அதில் வந்த வாசகம்தான். ஒரு இனத்தை அழிக்க வேண்டும் என்றால் மொழியை அழிக்க வேண்டும். மொழியை சிறிது சிறிதாக அப்புறப் படுத்தினால் இனத்தையும் காலப்போக்கில் துடைத்து எறிந்து விடலாம் என்பதே அவ்வாசகம். எல்லா இடங்களிலும் இது நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

பல சகாப்தங்பளுக்கு முன் நம் ஊணிலும் உயிரிலும் கலந்திருந்த இலங்கை வானொலியின் தமிழ் ஒலிபரப்பை ஒரு நொடி நினைத்துப் பாருங்கள் அதன் வலி புரியும். வேறுநாட்டில் பிறந்து வளர்ந்த போதிலும் இனத்தால் ஒன்றுபட்ட எனக்கே இப்படி வலிக்கும்போதே அந்நாட்டிலே பிறந்து வளர்ந்தவர்களுக்கு எப்படி வலிக்கும்?

மொழியை அழித்தால் இனத்தை எளிதாக அளித்து விடலாம் என்பதற்கு சான்றைப் பார்க்கலாம். பண்டைய காலத்தில் அரசர்கள் அடிக்கடி போரிடுவார்கள். வெற்றி தோல்வி இயற்கை. ஒருமுறை வெல்பவன் மறுமுறை தோற்பான். தோற்றவன் மறுமுறை வெல்வான். இது சுழற்சியாக நடப்பது. எவரும் தோற்றுக் கொண்டே இருப்பதில்லை. வென்றவன் வென்றுகொண்டே இருப்பதில்லை. வீரத்தில் சிறந்த தமிழரும் தோல்வியைத் தழுவாமலில்லை.

தமிழன் அன்று சீனாவில் வணிகம்! தமிழன் இன்று சீனாவில் பயணம்!! தொடர்- 14…..சங்கர சுப்பிரமணியன்.

சைக்கிள் ரிக்‌ஷாக்காரர் இருக்கையை இரண்டு தட்டு தட்டி உட்காரும்படி சைகை காட்டினார். எங்களுக்கு சைக்கிள் ரிக்‌ஷாவில் போகலாமா வேண்டாமா என்ற சந்தேகம் வந்தது. யாரும் போவதுபோலவும் தெரியவில்லை. யாரும் போகாவிட்டால் சைக்கிள் ரிக்‌ஷாவை வைத்திருப்பாரா? என் மனைவியால் நடக்கமுடியவில்லை. சரி போகலாம் என்று முடிவு செய்தோம். எவ்வளவு என்று சைகையல் கேட்டோம்.

சட்டென்று சட்டைப் பையில் இருந்து ஒரு விசிட்டிங் கார்டு அளவில் இருந்த அட்டையை காண்பித்தார். அதில் 400 யூஅன் என்று எழுதியிருந்தது. ஆசிய ரத்தம் எல்லா இடத்திலும் ஒரேமாதிரிதான் உள்ளதைப் புரிந்து கொண்டேன். அந்த இடத்தில் வாடகை வாகனம் மட்டும் அனுமதிக்கப் பட்டிருந்தால் அதிகபட்சம் 80யூஅன் மட்டுமே கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும்.

சூழ்நிலையைப் புரிந்து கொண்டு கேட்பவர்கள் எல்லா இடத்திலும்

இருக்கவே செய்கிறார்கள் என்பதுதான். அது மனித இயல்பு. யாரையும் குறை சொல்லமுடியாது. நாங்கள் சற்று தயங்கவே தடாலென்று என்ற எங்கள் இருவரையும் சுட்டுக்காட்டி இரண்டு விரலை இரட்டை இலை சின்னத்துக்கு வாக்களியுங்கள் என்பதுபோல் கேட்டார்.

நான் புரிந்து கொண்டு அவர்பாணியிலேயே எங்கள் இருவரையும் சுட்டிக்காட்டி 200 யூஅனைக் காட்டினேன். அவர் முகத்தில் மகிழ்ச்சியின் சாயலைக் கண்டதும் சரி என்று தலையாட்டியபடி இருக்கையில் அமர்ந்தோம். சைக்கிள் ரிக்‌ஷா ஓட ஆரம்பித்தது. எங்களை எல்லோரும் வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தனர். என்மனதிலோ அன்னாந்து பார்க்கிற மாளிகை கட்டி அதன் அருகினில் ஓலைக் குடிசைகட்டி பொன்னான நகர் என்று பெயரும் வைத்தால் இந்த பூமி சிரிக்கும் அந்த சாமி சிரிக்கும் என்ற பாடல் ஓடியது.

பார்க்கும் இடங்கள் எல்லாம் வானுயரக் கட்டிடங்கள் என்ற பிரம்மாண்டத்தைப் பார்த்தாலும் ஒரு சைக்கிள் ரிக்‌ஷாகாரரைப் பார்த்ததும் என் மனதில் வேறுவிதமாக எண்ணம் தோன்றியது. கடைநிலை மக்கள் இருக்கிறார்களோ என்பதே அந்த எண்ணம்.

அப்புறம் தான் சுற்றுலாத்தளங்களில் சில இடங்களில் இன்னும் சைக்கிள் ரிக்‌ஷா இருக்கின்றன என்பதை அறிந்தேன். இருப்பினும் நகரத்தின் மையப்பகுதிகளில் பாதுகாப்பு கருதி அனுமதிப்பதில்லை.

மகாகவி காளிதாஸ் - ஸ்வீட் சிக்ஸ்டி - ச. சுந்தரதாஸ்

 பாரத நாட்டின் சிறந்த கவியாகவும், இலக்கியவாதியாகவும் அழியாப்

புகழ் பெற்றவர் காளிதாஸ். இவர் படைத்த சாகுந்தலம் நூற்றாண்டுகளையும் கடந்து இலக்கியவுலகில் நிலைத்து நிற்கிறது . அந்த காளிதாஸ் தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத இடத்தையும் பெற்று விட்டார். காரணம் 1931ல் தமிழில் தயாரிக்கப் பட்ட முதலாவது படம் என்ற பெருமையை காளிதாஸ் படமே பெறுகிறது. அதன் பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை காளிதாஸ் திரைப் படமானது. அதற்கும் பிறகு 1966ம் வருடம் மீண்டும் காளிதாஸ் வரலாறு சினிமாப் படமானது. மகாகவி காளிதாஸ் என்ற பெயரில் தயாரான இப் படத்தை கல்பனா காலா மந்திர் பட நிறுவனம் தயாரித்தது. 

 
கிராமத்தில் ஆடு மேய்ப்பவனாகவும், தற் குறியாகவும்,

வெகுளியாகவும் வாழும் சின்னையா வளர்ப்புத் தாயின் அன்பையும், வளர்ப்புத் தந்தையின் நிந்தனையையும் தினம் பெற்று வாழ்க்கையை ஓட்டுகிறான் . அந் நாட்டின் இளவரசியை மணக்க ஆசைப் பட்டு அவள் நடத்தும் அறிவுப் போட்டியில் கலந்து அவளிடம் போட்டியிடும் எல்லாப் புலவர்களும், கல்விமான்களும் தோற்று அவமானப் படுகிறார்கள். அவர்களுள் ஒருவனான அம்பரிசன் என்ற கல்வி மேதை சிலருடன் சேர்ந்து இளவரசியை பழி வாங்க அவளை ஒர் அறிவில்லாதவனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைக்க திட்டமிடுகிறார்கள் . அவர்களின் திட்டத்துக்கு அமைய சின்னையா அவர்களிடம் சிக்குகிறான். அவனை புலவன் போல் உருமாற்றி மவுனப் போட்டி ஒன்றை இளவரசியுடன் நடத்தி அப் போட்டியில் சின்னையா வெற்றி பெறுகிறான். 

 அவனுக்கும் இளவரசிக்கும் திருமணம் நடக்கிறது. அதன் பின்பே அவன் ஒரு மூடன் என்று இளவரசி அறிந்து கொள்கிறாள். அவனையும் அழைத்து சென்று கோவிலில் காளியிடம் முறையிடுகிறாள். காளிதேவி தோன்றி சின்னையாவுக்கு அருள் பாலித்து அவனை பெரும் புலவன், அறிஞன் ஆக்குகிறாள். சின்னையா கவி காளிதாஸ் ஆகி பெரும் பெயர் பெற்று போஜ ராஜனின் அன்பையும் பெறுகிறான். ஆனாலும் அரசவை நர்த்தகி அவனுக்கு எதிராக சதி செய்கிறாள். போஜராஜன், காளிதாஸ் நட்பில் விரிசலை உருவாக்க முனைகிறாள். காளிதாசின் மனைவி விலாஸவதியும் அவளின் சதிக்கு பலியாகிறாள். மகாகவியான காளிதாஸ் சந்திக்கும் இடர்களே மீதி படம். 

இலங்கைச் செய்திகள்

இலங்கையை வந்தடைந்தது இந்திய கடற்படை போர்க்கப்பல்!

இந்தியாவிலிருந்து கொழும்புத்துறைமுகத்தை வந்தடைந்தன 10 பெய்லி பாலத்தொகுதிகள்

ஜனவரியில் 2 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட சுற்றுலாப் பயணிகள் இலங்கைக்கு வருகை!

“மலையக தமிழ் மக்களே, வெல்லும் வரை போராடுவோம்” என்ற தொனிப்பொருளில் ஹட்டனில் மக்கள் மாநாடு

 வட மாகாண சபை கட்டடத் தொகுதியில் சுதந்திர தின நிகழ்வு

கிளிநொச்சியில் கரிநாள் அனுஷ்டிப்பு ; கவனயீர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டப் பேரணி! 

இலங்கையை வந்தடைந்தது இந்திய கடற்படை போர்க்கப்பல்!

Published By: Digital Desk 1

06 Feb, 2026 | 09:47 AM

இந்திய கடற்படையின் போர்கப்பலான 'INS GHARIAL'  2026 பெப்ரவரி 04ஆம் திகதி காலை உத்தியோகபூர்வ விஜயத்திற்காக இலங்கையை வந்தடைந்துள்ளது.

கடற்படை மரபுகளின்படி இலங்கை கடற்படையினர் குறித்த கப்பலை கொழும்பு துறைமுகத்தில் வரவேற்றனர்.

நாட்டை வந்தடைந்துள்ள 'INS GHARIAL' என்ற போர்கப்பல்  124.8 மீட்டர் நீளம் கொண்டதுடன், இந்த போர் கப்பலின் கட்டளை அதிகாரியாக COMMANDER GAURAV TEWARI  கடமையாற்றுகின்றார்.

உலகச் செய்திகள்

கிராமி விருதை வென்றார் தலாய் லாமா

வெனிசுவேலாவுக்குச் சென்றார் அமெரிக்க தூதுவர் லாரா டோகு

இலங்கை, வியட்நாம் பெண்களை "இறக்குமதி" செய்ய வேண்டும் : தென்கொரிய ஆளுநரின் கருத்துக்கு கடும் எதிர்ப்பு!

சர்ச்சைக்குரிய ஜெஃப்ரி எப்ஸ்டீன் ஆவணக் காப்பகத்தில் “இலங்கை” என 188 தடவைகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது !  

கிராமி விருதை வென்றார் தலாய் லாமா  

Published By: Digital Desk 3

02 Feb, 2026 | 02:05 PM

திபெத்திய ஆன்மீகத் தலைவர் தலாய் லாமா தனது 90 ஆவது வயதில் உலகின் உயரிய இசை விருதாகக் கருதப்படும் கிராமி விருதை (Grammy Award) வென்று புதிய சாதனை படைத்துள்ளார்.

அமெரிக்காவின் லொஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரில் நடைபெற்ற 68 ஆவது கிராமி விருது வழங்கும் விழாவில், "சிறந்த ஓடியோ புத்தகம், கதை சொல்லல் மற்றும் பதிவு" (Best Audio Book, Narration, and Storytelling Recording) என்ற பிரிவின் கீழ் இவருக்கு இந்த விருது வழங்கப்பட்டது.

Meditations: The Reflections of His Holiness the Dalai Lama என்ற அல்பத்திற்காக தலாய் லாமாவுக்கு இந்த அங்கீகாரம் கிடைத்துள்ளது.

நல்லது செய்யவும், நல்லதை பார்க்கவும் – மனிதனின் முதன்மை கடமை

 நல்லவன் ஆகும் பண்பும், நல்லதைச் செய்யும் செயல்களும், நல்லதை பார்க்கும் பார்வையும் ஒவ்வொரு மனிதனின் முதன்மை கடமை ஆகும். மனிதன் பெற்ற செல்வம், அடைந்த செழிப்பு, கட்டிய மாளிகைகள்—all அனைத்தும் காலமாகவும், தற்காலிகமாகவும் இருக்கும். வாழ்க்கையில் உண்மையாக முக்கியமானது நமது நடத்தையே. நமது நடத்தை தான் எதிர்கால வாழ்க்கையின் அடித்தளத்தை அமைக்கும்.

தற்போதைய நமது நடத்தை சரியான வழியில் உருவாக்கப்படும்போது மட்டுமே, எதிர்காலம் அமைதியும் மகிழ்ச்சியுமிக்கதாக அமையும். நாம் இன்று எவ்வாறு நடப்போமோ, நாளை அதே வழியில் நம் வாழ்க்கை ஓடும். எனவே நமது நடத்தை எப்போதும் நேர்மையும் அறவழியும் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும்.

இதற்கான ஒரு சிறிய உதாரணமாக, ராமாயணத்தில் இடம்பெற்ற நிகழ்வை பார்க்கலாம். ராமருடன் அருகில் இருக்க விரும்பிய சீதையார், தனது அனைத்து ஆபரணங்களையும், செல்வங்களையும், சொத்துகளையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்தார். இந்த உச்சமான தியாகத்தின் மூலம் தான் அவர் ராமரின் அருகில் செல்லக் கூடியவர். ஆனால் பஞ்சவாடியில் வனத்தில், தங்கமான் மான் மீது ஈர்ப்பு உருவான தருணத்தில், ராமர் அவரிடமிருந்து தூரமாகி போனார்.

இந்தக் கதையால் நமக்கு தெளிவாகிறது: உலகியலான ஆசைகளும், பொருளாதார பிணைப்புகளும் அதிகமானால், நாங்கள் கடவுளைத் தாண்டி தூரமாகிச் செல்கிறோம். மனதில் ஆசைகள், பொருளாதார பிணைப்புகள் வலுவாக இருந்தால், மனிதன் ஆன்மிகமாக வளர முடியாது. இதற்குரிய தீர்வு எது? உலகியலான ஆசைகள் மற்றும் பொருள் பிணைப்புகளை குறைத்துக் கொள்ளுதல் தான் பரமாத்மாவை நெருக்கமாக அனுபவிக்கும் வழி.

எனவே, வாழ்க்கையில் நல்லவர் ஆகும் பண்பு, நல்லதைச் செய்யும் செயல் மற்றும் நல்லதைப் பார்வை என்பதே மனிதனின் உயர்ந்த கடமை என்கிற செய்தியை ராமாயணக் கதையும் நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகிறது. செல்வம், புகழ், மாளிகைகள்—all தற்காலிகம். ஆனால் நமது நடத்தை, நம் ஆற்றல் மற்றும் உயர்ந்த பண்புகள் தான் எப்போதும் நிலைத்து நமக்கு உண்மையான மகிழ்ச்சியையும் அமைதியையும் வழங்கும்.

ஒரு வீட்டை “வீடாக” மாற்றுவது எது?

 மனித வாழ்க்கையில் வீடு என்பது வெறும் செங்கல், சிமெண்டு, நான்கு சுவர்களின் அமைப்பல்ல. அதற்கு உயிர் கொடுத்து, அர்த்தம் அளிப்பது அங்கு வாழும் மனிதர்களின் பண்புகளே. ஒரு வீட்டை உண்மையான “வீடாக” மாற்றுவது எது என்பதைக் குறித்து மிக அழகாகவும் ஆழமாகவும் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

கலி யுகத்தில் மனிதன் அபாரமான முன்னேற்றங்களை அடைந்துள்ளான். புகழ், செல்வம், வசதி, கல்வி என அனைத்திலும் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளான். ஆனால் இத்தனைப் பெறுபேறுகளுக்கிடையிலும் அவன் அமைதியையும் பாதுகாப்பு உணர்வையும் இழந்துவிட்டான். இந்த துயரநிலைக்கான அடிப்படை காரணம், குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே பொறுமை (சஹனம்) மற்றும் இரக்கம் (சஹனுபூதி) குறைந்து போனதுதான்.

சுயநலம் அதிகரித்து, அறிவை தனிப்பட்ட லாபங்களுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தும் மனப்பாங்கு வளர்ந்ததால், மனிதன் பிறரின் நலனைப் பற்றி சிந்திப்பதை மறந்துவிட்டான். பிறரின் மகிழ்ச்சிக்காக எதையும் செய்ய வேண்டும் என்ற உணர்வு குறைந்து, “எனக்கு என்ன கிடைக்கிறது?” என்பதே வாழ்க்கையின் ஒரே கேள்வியாக மாறியுள்ளது.

பொறுமையும் இரக்கமும் மனிதனின் உயிர்சக்தியைப் போன்றவை. அவை மூச்சு இழுத்தலும் விடுதலும் போல அவசியமானவை. இந்த இரு பண்புகளும் இல்லாத மனிதன் உயிருடன் இருந்தாலும், உள்ளார்ந்த வாழ்க்கை இன்றியவனாகவே இருப்பான். பல பட்டங்களைப் பெற்றும், அளவில்லா செல்வத்தைச் சேர்த்தும் மனிதன் உண்மையில் எதை அடைந்தான் என்ற கேள்வி இங்கு எழுகிறது. ஒரு குடும்ப மனிதன் அடைய வேண்டிய உண்மையான செல்வம் — பொறுமையும் இரக்கமும் ஆகும்.

இன்றைய காலத்தில், நான்கு சுவர்களைக் கட்டி அதனை “வீடு” என்று அழைக்கிறோம். ஆனால் பழைய காலங்களில் நிலைமை வேறுபட்டிருந்தது. ஐந்து அல்லது ஆறு குடும்பங்கள் ஒரு சிறிய குடிசையில் கூட அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் ஒன்றாக வாழ்ந்தனர். அங்கு வசதி குறைவாக இருந்தாலும், மனநிறைவும் உறவின் வெப்பமும் நிறைந்திருந்தது. அதுவே உண்மையான “வீடு” ஆக இருந்தது.

ஒரு “வீடு” மற்றும் ஒரு “வீட்டுமனம்” ஆகியவற்றுக்கிடையே பெரிய வேறுபாடு உள்ளது. குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே பொறுமையும் இரக்கமும் நிலவும்போது, அந்த இடம் உண்மையான வீட்டாக மாறுகிறது. ஆனால் இப்பண்புகள் இல்லாதபோது, பவனம் (வீடு) வனமாக (காடு) மாறிவிடுகிறது என்பதே பகவானின் ஆழமான எச்சரிக்கை.

எனவே, மனிதன் உண்மையான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் பெற விரும்பினால், முதலில் தனது குடும்பத்தில் பொறுமையும் இரக்கமும் வளர்க்க வேண்டும். அவையே ஒரு வீட்டை “வீடாக” மாற்றும் உயிர்சக்திகள் ஆகும்.

ஸ்ரீராமரின் வாழ்வில் மௌனத்தின் மகத்துவம்

 இந்த உலகில் மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கு நடைமுறை எடுத்துக்காட்டாக விளங்கியவர் ஸ்ரீராமர். வாழ்க்கையின் அனைத்துத் துறைகளிலும், தனது ஒவ்வொரு நொடியையும் ஆதர்ஷமான நடத்தைக்கான ஒரு முன்மாதிரியாக அவர் மாற்றினார். அனைவரிடமும் சமமான அன்பையும் கருணையையும் காட்டியதால், ஸ்ரீராமர் மக்களின் இதயங்களில் நிலையான இடத்தைப் பெற்றார்.

ஸ்ரீராமரின் பால்யக் கால வாழ்க்கை மிகுந்த எளிமையும் கட்டுப்பாடும் கொண்டதாக இருந்தது. அவர் மிகவும் குறைவாகவே பேசினார். குறைந்த பேச்சின் மூலம் மனிதன் எவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை அடைய முடியும் என்பதை உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டவே அவர் அவ்வாறு நடந்துகொண்டார். அளவான பேச்சு மனிதனுக்குள் தெய்வீக சக்தியை வளர்க்கிறது; நினைவாற்றலை வலுப்படுத்துகிறது. மேலும், சமுதாயத்தில் ஒருவருக்கான மரியாதையையும் மதிப்பையும் அதிகரிக்கிறது.

இதற்கு மாறாக, அளவுக்கு மீறிப் பேசுவது மனிதனின் நினைவாற்றலைக் குறைக்கும். அதிகமாகப் பேசுவதால் நரம்புகளின் சக்தி சிதைந்து, உடல் மற்றும் மன பலம் குறைந்து, மனிதன் மெதுவாக பலவீனமடைந்தவனாக மாறுகிறான். இதனாலேயே எல்லாக் காலங்களிலும் மகான்களும் ஞானிகளும் இயன்றவரை மௌனத்தை கடைப்பிடித்து வந்தனர். மௌனம் மனிதனுக்கு உள் பலத்தையும் சிந்தனைத் தெளிவையும் வழங்குகிறது.

இன்றைய கால இளைஞர்கள் அதிகமாகப் பேசுவதாலும், தேவையற்ற உரையாடல்களில் ஈடுபடுவதாலும், அவர்களின் நினைவாற்றல் பலவீனமடைகிறது. அதன் விளைவாக, தேர்வறைக்குச் செல்லும் போது அவர்கள் படித்தவற்றையே மறந்து விடும் நிலை உருவாகிறது. இது இன்றைய கல்வி உலகில் காணப்படும் ஒரு முக்கியமான பிரச்சினையாக உள்ளது.

இளைஞர்களுக்காக ஸ்ரீராமர் வழங்கிய பல உயர்ந்த आदர்ஷங்களில் முதன்மையானது குறைவாகப் பேசுதல் என்பதே ஆகும். அவரது வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிப்பது ஒன்றே — அளவான பேச்சும், கட்டுப்பாடான வாழ்வும் மனிதனை உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

உலக இன்பங்களின் வலைவும் அறிவின் வழிகாட்டுதலும்

 வீட்டிலிருந்தாலும், வீதியில் நடந்தாலும், ரயில், பேருந்து அல்லது விமானத்தில் பயணம் செய்தாலும் மனிதன் எங்கும் பயத்தால் சூழப்பட்டவனாகவே இருக்கிறான். மனித மனங்களில் தூய்மையும் புனிதமும் நிறைந்த எண்ணங்கள் இல்லாததே, இந்த எங்கும் பரவி நிற்கும் பயத்தின் மூலக் காரணமாகும். உலகமெங்கும் ஒவ்வொரு மடக்கிலும் பயம் நிறைந்த ஒரு சிக்கலான வ்யூகமாகவே தோன்றுகிறது.

அர்ஜுனனின் மகனும் குருக்ஷேத்திரப் போரின் வீரனுமான அபிமன்யுவின் துயரக் கதையை நினைவுகூருங்கள். ‘பத்மவ்யூகம்’ எனப்படும் அந்தச் சிக்கலான போரமைப்பிற்குள் நுழைய அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது; ஆனால் அதிலிருந்து வெளியேறும் வழியை அவன் அறியவில்லை. அதுபோலவே, மனிதன் உலகியலான இன்பங்களின் வலைக்குள் நுழைவதை அறிவான்; ஆனால் அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வழியை அறியான்.

புத்தி எனப்படும் அறிவின் பரிசோதனைக்கும் வழிகாட்டுதலுக்கும் உங்கள் எண்ணங்களை ஒப்படைக்கும் போதுதான், அந்தச் சிக்கலிலிருந்து வெளியேறும் வழி வெளிப்படும். கதோபநிஷத்தில் உடல் ஒரு ரதமாகவும், புலன்கள் குதிரைகளாகவும், மனம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் கயிறாகவும், புத்தி சாரதியாகவும் ஒப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், மனம் புலன்களுக்கும் புத்திக்கும் இடையே நிற்கும் ஒரு நடுநிலைக் கருவி என்பதைக் கூறுகிறது.

மனம் புத்தியின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றினால், மனித வாழ்க்கை பாதுகாப்பாகவும் செம்மையாகவும் அமையும். ஆனால் புலன்களின் ஆசை, இச்சை ஆகியவற்றைப் பின்பற்றினால், மனம் அவற்றின் அடிமையாகி, முடிவற்ற துக்கமும் துன்பமும் நிறைந்த வாழ்க்கையில் வீழ்ந்து விடும்.

மகா சிவராத்திரி